| تبليغات | X |
کمپ مردگان|یکشنبه 6 اردیبهشت1388-3:39من جایی را می شناسم
وقتی که پاهایت را روی ماسه ها می کشی
ماسه ها آرام ناله می کنند
انگار دارند گریه می کنند
گاهی زنی به ناگهان ظاهر می شود
پوشیده در لباسی سیاه
با چشمانی خالی از اشک
باد او را مثل سایه ی ابری به سمت ماسه ها می آورد
آنجا کمپ مردگان بوده است
درست در دوران جنگ
ترجمه شعری از نیلوله ملآوس کایته (Nijole Miliauskaite)_ شاعر اهل لیتوانی
