تبليغاتX
اگر شبی از شبهای زمستان مسافری ...
17 دقیقه بامداد |شنبه 1 تیر1387-15:44

 

 

از ترس اینکه کلید گم شود آن را محکم توی مشتش گرفته بود . همیشه هراس این را داشت که پشت در بماند و کسی در را برایش باز نکند یا بی موقع بازکند . بی تابانه در را  باز می کند ، کسی نیست .

پشت در باد مهاجم پیچ و تاب می خورد .

در بسته می شود . کلید تو دستهای زن عرق کرده بود ، نفسی عمیق می کشد . گرد و غبار سرفه اش  می اندازد .

 

 

نوشته شده توسط سمیه گروسی نژاد |